ျဂဳပ္ပင္ဆရာေတာ္မွ စြန္းလြန္းဆရာ ေတာ္အား ဝိသုဒၶိခုနစ္ပါး ေျပာျပပါဟု ေမးရာတြင္ တပည့္ေတာ္ က စာေပက်မ္းဂန္ မတတ္ေျမာက္ ခဲ့တဲ့အတြက္ တပည့္ေတာ္ေျဖတတ္သလို ေျဖပါ့မယ္ဘုရား ဟုေလွ်ာက္ထားခဲ့၏။

=================================

၁။ တရားအားထုတ္သူတို႔ဟာ ေရွးဦးစြာ ဘုရား ကန္ေတာ့၊ ေမတၱာပို႔၊ အမွ်ေဝၿပီး လွ်င္ မိမိရဲ႕ ခႏၶာရုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါးကို အားထုတ္ဆဲအခါ အခ်ိန္ကို မပိုင္းနဲ႔။ မိမိစြမ္းႏိုင္သမွ်အားထုတ္၊ သမာဓိ ရလာေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ ပူမႈ၊ ေအးမႈစတဲ့ ေဝဒနာေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ေပၚလာတဲ့ေဝဒနာကို ရႈဆဲအခါ၌ မ်က္စိကလည္း ေတာင္ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္ မၾကည့္ေတာ့ဘူး။ ပါးစပ္ကလည္း စကားမေျပာေတာ့ဘူး။ လက္က လည္း ကိုးရို႕ကားယားမလုပ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ စကၡဳေႁႏၵ၊ ေသာတိေႁႏၵ၊ ဃာနိေႁႏၵ၊ ဇီဝွေႁႏၵ၊ ကာယိေႁႏၵဆိုတဲ့ ဣေႁႏၵငါး ပါးလံုေန တယ္။ အဲဒါသီလစင္ၾကယ္ေနတယ္။ သီလဝိသုဒၶိလို႔ေခၚတယ္။

=================================

၂။ ေဝဒနာေပၚမွာ စိတ္တည္ေနေတာ့ စိတ္စင္ၾကယ္ တယ္။ အဲဒါ စိတၱဝိသုဒၶိ လို႔ေခၚတယ္။

=================================

၃။ သီလကလည္းစင္ၾကယ္၊ စိတ္ကလည္း စင္ၾကယ္ေတာ့ မွန္တာျမင္တာေပါ့။ အဲသလို ျမင္ရေတာ့ ငါ့မွာ ေျခလည္းမရွိ၊ လက္လည္းမရွိ၊ ကိုယ္ လည္းမရွိ၊ ဦးေခါင္းလည္းမရွိ၊ ခႏၶာကိုယ္ ႀကီး သုဥ္းသြားတယ္။ အဲသည္ေတာ့ အျမင္စင္ ၾကယ္တယ္။ အဲဒါ ဒိ႒ိဝိသုဒၶိလို႔ေခၚတယ္။

=================================

၄။ အဲသလိုျမင္ရေတာ့ ဟုတ္ပါေပတယ္၊ မွန္ပါ ေပတယ္လို႔ ဘုရားကို ယံုၾကည္ျခင္းျဖစ္လာ တယ္။ ယံုမွားသံသယကင္းသြားတယ္။ အဲဒါ ကခၤါဝိတရဏဝိသုဒၶိလို႔ ေခၚတယ္။

=================================

၅။ အဲဒီလိုုျမင္ေတြ႕ရေတာ့ ဝမ္းသာတာေပါ့။ ခႏၶာ ကိုယ္ေပၚမွာ ေဝဒနာေတြခ်ဳပ္ၿပီးေအးေနတယ္။ အဲဒါ အႏၲရာယ္ (၁၀) ပါးထဲမွာ နစ္ၿပီးတြယ္ေန တာေပါ့။ အဲသလို တြယ္ေနရာမွ "ငါ့ဟာမဟုတ္ပါ ဘူး"ဆိုၿပီး ခႏၶာကိုယ္ေပၚကို အာရံုျပန္ၿပီး ထိန္းလိုက္ တယ္။ အဲဒါ မဂၢါ မဂၢ ဉာဏဒႆနဝိသုဒၶိလို႔ ေခၚတယ္။

=================================

၆။ အဲသလို ခႏၶာေပၚသို႔ အာရံုေရာက္ လာေတာ့ ေဝဒနာ ေတြျပန္ၿပီးေပၚလာတယ္။ အာရံုက အထက္လြန္သြားလိုက္ ေအာက္ျပန္က်သြား လိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေနတယ္။ မဇၩိမပဋိပဒါ မက်ေသး ဘူး။ ေဇာကိုတင္ၿပီး တျဖည္းျဖည္းခ်လာေတာ့ မဇၩိမပဋိပဒါ က်သြားေရာ။ အဲဒါ ပဋိပဒါဉာဏဒႆန ဝိသုဒၶိလို႔ ေခၚတယ္။

=================================

၇။ အဲသလို ပဋိပဒါလည္းက်သြားေရာ ေသနတ္ကို ယမ္းေတာင့္ထည့္ၿပီး စိတ္က ကိုင္ျဖဳတ္လိုက္ သလို "ဒင္း"ဆို ျပတ္သြားပါေရာ။ အဲဒါ ဉာဏဒႆန ဝိသုဒၶိလို႔ ေခၚတယ္။

=================================
စြန္းလြန္းဆရာေတာ္
ဓမၼာစရိယဦးေဌးလိႈင္ (၅၆၆)