= နဖူးလက္တင္ အိမ္ရာဝင္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ကာ   စဥ္းစားပါ။

= လူ႔ေဘာင္ေလာကီ ႏြားကိုမွီ လီလီျဖာျဖာ အကိ်ဳးလာ။

=  ႏြားအရင္းျပဳ႕ ပစၥည္းမ႔ႈ စုလို႔လႈတာေက်းဇူးပါ။

= လူတို႔ကိုးကြယ္ ဘုရားတည္ အုတ္သယ္တိုက္ရွာ ႏြားတို႔မွာ။

=သိမ္ ေက်ာင္း ဇရပ္ ေဆာက္တံုလက္ မျပတ္ႏြားတို႔မွာ
ရုန္းရရွာ။

= လင္ေန သားေမြး အိမ္ေထာင္ေရး အေျပးရုန္းတာ
ႏြားသတၱဝါ။

= ႏြားမွာပိန္ခ်ဳံး တကုန္းကုန္း ရုန္းရဝန္တာ ထြန္လယ္ယာ။

= ေျပာင္း, ပဲ, ဗူး, ႏွမ္း, ဝါ, ခရမ္း, စိုက္ခန္း၌ပါ ရုန္းရရွာ။

= မခ်ိသြားျဖဲ စပါးလွည္း အျမဲတိုက္ရာ ႏြားႏွင့္သာ။

= လွည္းကျဖဳတ္ဟယ္ စပါးနယ္ တကယ္ခိုင္းတာ ပတ္ပတ္ခ်ာ။

= ေကာက္ျပန္ ဆင္းခိုက္ သစ္ကိုတိုက္ ရိုက္လိုက္ေၾကာမွာ ၾကိမ္ဒဏ္ရာ။

= မိန္းမမီးဝင္ ထင္းတိုက္လ်ွင္ ႏြားပင္ခိုင္းတာ မညွာတာ။

= ေတာေတာင္ၾကီးထဲ သစ္ကိုဆြဲ အားႏွင့္ရုန္းတာ ႏြားတို႔ပါ။

= ဘုရားပြဲသြား "တဟားဟား "ေပ်ာ္ပါးေပရွာ လူတို႔မွာ။

= မျပတ္ဝန္ရုန္း ႏြားပခံုး "ဟုန္းဟုန္း" ေတာက္ကာ ေလာင္မီးျပာ။

= ၾကမ္းတမ္းစြာပဲ "ဟ႔ဲ....အမဲ" ၾကိမ္ဆဲခါခါ ခံရရွာ။

= ေျခကုန္လက္ပန္း ေမာဟိုက္ႏြမ္း မလွမ္းႏိုင္ရွာ ရုန္းရပါ။

= မွက္, ျခင္က, ကိုက္ ၾကိမ္ႏွင့္ရိုက္ ဝဋ္ဆိုက္ေလတာ ႏြားတို႔သာ။

= ႏြားတို႔လုပ္ေပး ေရြွသူေဌး ေငြေရးက်ယ္စြာ လူတို႔သာ။

= လက္ေကာက္ ဆြဲၾကိဳး, စိန္, ဆံထိုး, မ်ိဳးမ်ိဳးဆင္ရာ ႏြားလုပ္စာ။

= ႏြားေခ်းတန္ဖိုး သီးႏွံျဖိဳး မ်ိဳးမ်ိဳးေကာင္းရွာ လယ္ေတာင္ယာ။

= ႏွာေခါင္းေသြးယို ႏြားေခ်းကို  ေဆးလိုရႈတာ ေက်းဇူးပါ။

= ႏြားႏို႔ ေထာပတ္ ေဘာဇဥ္ျမတ္ ကပ္လႈရတာ အက်ိဳးျဖာ။

= ကေလး လူၾကီး ႏြားႏို႔မွီ ဖိစီးေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းကြာ။

= ထူးထူးေထြေထြ ေက်းဇူးေတြ ျပဳေလမ်ားစြာ ႏြားသတၱဝါ။

= ေက်းဇုူးေတြမ်ား သို႔ေသာ္ျငား ေက်ြးထားပံုမွာ စုတ္ခ်ာခ်ာ။

= ေကာက္ရိုးကိုမွ ျမတ္ေျခာက္စ မဝေရစာ ေၾကြးၾကတာ။

= ခိုင္းလို႔ အားကုန္ သားသတ္ရံု စုပံုပို႔ရွာ ႏြားတို႔မွာ။

= သတ္မည့္တံဆိပ္ ထိပ္မွာႏွိပ္ ၾကိတ္၍ငိုရွာ သူူတို႔မွာ။

= အရုဏ္လည္းတက္ ႏြားအသက္ ဓားလက္နက္မွာ ေသရရွာ။

= ဓားကိုလည္းႏုတ္ ဝိညာဥ္ျပဳတ္ အဟုတ္ႏြားမွာ ေသရရွာ။

= မိကြဲ ဖကြဲ "ဘူ ဘူ ဘဲ"  အျမဲေအာ္ရွာ ႏြားေလးမွာ။

= ေက်းဇူးၾကီးမား ႏြားကိုမ်ား သတ္စားရက္တာ လူမ်ားစြာ။

= ႏြားတို႔ေသထ ေနာက္ဘဝ ျဖစ္ၾကမည္သာ ဘီလုူးရြာ။

= ေက်းဇူးၾကီးမား ထိုသည္ႏြား ေထာက္ထားအပ္စြာ မ်ားသူငါ။

= ႏြားသားဆိုလ်ွင္ စားေရွာင္ၾကဥ္ ကင္းစင္ေရာဂါ ေဘးဘယာ။

= ငရဲလည္းလြတ္ လူ႔က်င့္ဝတ္ မခ်ြတ္မွန္စြာ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။

= ေက်းဇူးၾကီးမား ထိုႏြားသား စားရက္ေလရွာ      လူမ်ားစြား။

"ဧဝံ ေမ သုတံ"

{ ႏြားသား မစားရျခင္းေၾကာင့္ မိမိတို႔၏အသက္ မေသႏိုင္ေသာ္လည္းပဲ, မိမိတို႔ စားေနျခင္းေၾကာင့္ပင္
သူတို႔ေတြရဲ႕ အသက္ေတြ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမ်ွ ေပးဆပ္ ေနရတယ္ဆိုတာ သတိျပဳပါ }

★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★

"ေတာင္းပန္ပါ၏ ေက်းဇူး႐ွင္"
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

` ေက်းဇူး႐ွင္၏ ဆုေတာင္း ´
===================
အခါခါ ျပန္ဖက္မိတိုင္း မ်က္ရည္ဝဲရပါသည္။
ႏြားႏို႔၊ႏြားသား (အမည္းသား)[မေျပာသင့္မွန္းသိပါသည္]ကို စာသုံးဖူးတိုင္း ဒီ Põŝț ကိုလူတိုင္းေတြ႔ရေအာင္ Lîkê & Śĥãřê လုပ္ၿပီး စိတ္ထဲကေန ေတာင္းပန္သင့္ပါသည္။

`ဝဋ္ေႂကြးရိွက ေက်ပါေစ´
~~~~~~~~~~~~~
* ငါ၏ရင္မွ ခ်ိဳျမႏို႔ရည္ လူတိုင္းကိုစီေသာက္ၾကသည္။
* ငါ၏ပုခံုး ထြန္းတုံးကိုတင္ ေနပူမိုးရြာမနားရ လယ္ကြင္းျပင္မွာ ႐ုန္းခ့ဲသည္။
* ငါ၏ခြန္အား မနားရေအာင္ လူတိုင္းအတြက္ စြမ္းေဆာင္မႈမ်ား ေပးခ့ဲသည္။
* ငါ၏ေၾကာျပင္ အထင္အ႐ွား ႀကိမ္ရာမ်ားနဲ႔ ျပည့္ခ့ဲသည္။
* ရင္မွာနာက်င္ ေျပာခ်င္စကား ႏႈတ္လွ်ာဖ်ားက မထြက္ၿပီ။
* ငါ၏မ်က္ရည္ သက္ေသတည္လို႔ လူတိုင္းသိဖို႔ ျပခဲၿပီ။
* လူတိုင္းအက်ိဳးျပျငားေသာ္လည္း ငါ၏အသက္ ငဲ့ညႇာမထား ငါ့အားသက္၍ စားၾကၿပီ။
* ေက်းဇူးတရား မေထာက္ထား၍ လူတို႔ေလာက သံသရာဝယ္ ဘယ္ေသာခါမွ ႏြားဘဝသို႔ မေရာက္ေစေၾကာင္း.. ....
ဝဋ္ေႂကြးရိွက ေက်ပါေစသတည္း......
ေက်ေစသတည္း.. ...။

___________________________________________________

အမဲသားေရွာင္တာဟာ ေလာကီအက်ဳ်ိး ရွိ/မရွိ
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
.

(အေမး)
.
လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားက လူေတြအား အမဲသားလွဴဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့တယ္။
အမဲသားေရွာငၿ္ပီး ေမတၱာပို႔တဲ့အတြက္ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ ဘီလူးသဘက္စတာေတြကို ဟန္႔တားႏိုင္တယ္လို႔ စာဖတ္ဖူးပါတယ္ဘုရား။
တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက အမဲသားစားတာကို ေရွာင္ျခင္းျဖင့္ ေလာကီအက်ဳိး ရွိ/မရွိဆိုတာကို သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

ကိုကိုေအာင္။ ဆန္ဖရန္စၥကို

.

(အေျဖ)
.
အမဲသားမစားတာဟာ ေလာကီအက်ဳိးရွိတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။
နားလည္ေအာင္ေျပာရရင္ အသားမစားျခင္းျဖင့္ အစိမ္း၊ သရဲ၊ သင္းကြဲၿပိတၱာ၊ တေစၦ၊ ေျမဖုတ္၊ နတ္ဘီလူး၊ နတ္မိစၦာမ်ားေဘး၊ ျခေသ့ၤ၊ သစ္၊ က်ားစတဲ့ သားရဲေဘးအႏၱရာယ္မွကင္းေ၀းျခင္း၊ သက္ရွည္က်န္းမာ ေရာဂါကင္းသျဖင့္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာျခင္းစတဲ့ အက်ဳိးမ်ားရႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ ကၽြဲႏြားတို႔၏အသားကိုမစားဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းဟာ ပိုၿပီးေရာဂါကင္းတယ္၊ သက္ရွည္က်န္းမာတယ္လို႔ သုတၱနိပါတ္ပါဠိေတာ္မွာ ေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။
.

တေယာ ေရာဂါ ပုေရ အာသံု၊

ဣစၦာ အနသနံ ဇရာ။

ပသူနဥၥ သမာရမၻာ၊

အ႒န၀ုတိ မာဂမံု။

လို႔ေဟာေတာ္မူပါတယ္၊

အဓိပၸါယ္က ႏြားသားကၽြဲသားစားသူတို႔ မေပၚမွီ ေရွးအခါက

(၁) ဣစၦာ-လိုခ်င္တာမရတဲ့အတြက္ စိတ္ပူပန္အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္ရတဲ့ေရာဂါ။

(၂) အနသန–စားခ်ိန္မွာ မစားရ၊ အိပ္ခ်ိန္မွာ မအိပ္ရတဲ့အတြက္ စိတ္ပူပန္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတဲ့ေရာဂါ။

(၃) ဇရာ – အိုခ်ိန္က်တဲ့အခါ အိုရတဲ့ေရာဂါ။

ထိုေရာဂါ (၃)မ်ဳိးသာ ေပၚေပါက္ခဲ့ပါတယ္။
ထမင္းရွင္ဟင္းရွင္ျဖစ္တဲ့ ကၽြဲႏြားသတၱ၀ါေတြကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ေလာကမွာ ကိုးဆယ့္ေျခာက္ပါးေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာ မ်ား ျဖစ္ေပၚလာၾကပါတယ္လို႔ ဆိုုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အမဲသားမ်ားကိုေရွာင္တာဟာ အထက္ေဖၚျပပါ ေလာကီေကာင္းက်ဳိးမ်ား ရႏိုင္ပါတယ္လို႔ အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

.

ဦးေကာ၀ိဒ(ၿမိတ္)

.

Thanks:
ဓမၼစာေပမ်ား

___________________________________________________

ႏြားတုိ႔အသား မစားဖုိ႔ရာ
**************

ႏြားတို႔၏ ေက်းဇူးကား လြန္စြာမွ ႀကီးမားလွ ေပ၏။ ႏြားတို႔သည္ ေမြးဖြားသည္မွ ေသလြန္သည့္ တိုင္ လူသားတို႔ကို အက်ဳိးျပဳလ်က္ရွိ၏။ ႏြားကေလး တစ္ေကာင္သည္ ေမြးဖြားလာသည္ႏွင့္ သဘာ၀က ေပးေသာ မိခင္ႏြားမႀကီး၏ႏုိ႔ရည္ခ်ဳိကို ေသာက္စို႔ခြင့္ ရရွိေလ၏။
သို႔ရာတြင္ ႏြားကေလးသည္ ႏုိ႔ရည္ခ်ဳိကို ၀လင္စြာ ေသာက္စို႔ခြင့္မရရွိေပ။ လူသားတို႔က ႏြား ကေလး၏ ရပိုင္ခြင့္ႏုိ႔ရည္ခ်ဳိတို႔ကို အာဟာရအျဖစ္မီွ၀ဲ ေသာက္သံုးရန္အတြက္လည္းေကာင္း၊ ေငြေၾကးအလို႔ ငွာ ေရာင္းခ်ျခင္းျပဳရန္အတြက္လည္းေကာင္း ႏြား ကေလး၏ မိခင္ႏြားမႀကီးထံမွ ႏုိ႔ရည္ခ်ဳိတို႔ကိုညႇစ္၍ ယူၾကေလ၏။
တစ္ဖန္ ႏြားကေလး အရြယ္ေရာက္လာေသာ အခါ လူသားတို႔သည္ ခိုင္းေစရန္အတြက္ ႏြားက ေလး၏ ႏွာႏုႏုကုိ တုတ္ခြၽန္၊ သံခြၽန္စသည္တို႔ျဖင့္ ထိုးေဖာက္၍ နဖားႀကိဳးထိုးကာ ခိုင္းေစၾကေတာ့၏။သို႔ရာတြင္ ႏြားကေလးကား အားေကာင္းေမာင္းသန္ အရြယ္ျဖစ္၍ ၿငိဳျငင္မႈမျပဳဘဲ ပခုံး(ကုပ္ပိုး)ထက္ ထမ္းပိုး တင္ကာ ဆန္စပါး ေကာက္ပဲသီးႏွံ စသည္တို႔ကို စိုက္ပ်ဳိးရန္အတြက္ ထြန္ယက္ၿပီး လူသားတို႔အား အလုပ္ေကြၽးျပဳ၏။ ကုန္စည္၀န္တို႔ ထမ္းပိုးေပးရွာ၏။ဤသို႔ျဖင့္ အတိတ္ဘ၀ကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ၀ဋ္ေ<ကးကို ႏြားကေလးသည္ လူသားတို႔အတြက္ ခြန္အားျဖင့္ ႐ုန္းကန္ေပးဆပ္ကာ လူသားတို႔အား စား၊ ၀တ္၊ ေနေရးႏွင့္ စည္းစိမ္ဥစၥာတို႔ကို ေပးေလ၏။
သို႔ပါေသာ္လည္း လူသားတို႔ကား ညႇာတာ ေထာက္ထားမႈမရွိဘဲ စိတ္တိုင္းၾက ေစခိုင္း၍ မရမည္ စိုး၍ အရြယ္ေရာက္ ႏြားကေလး၏ အိမ္ေထာင္ျပဳ လိုစိတ္၊ ေမထုန္မီွ၀ဲလိုစိတ္၊ ဆန္႔ၾကင္ဖက္ ႏြားမမ်ား အေပၚ စိတ္ပါ၀င္စားလိုစိတ္တုိ႔ မရွိေစရန္ ႏြားက ေလး၏ ငယ္ပါကို ရက္စက္စြာသံညႇပ္ျဖင့္ ညႇပ္ျခင္း၊ တူျဖင့္ထုျခင္းတို႔ျဖင့္ ဖိုေအာင္ မ်ဳိးဆက္မျပန္႔ပြား ေအာင္ျပဳၾကေလ၏။
ဤသို႔ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လူသားတို႔အား ခြန္ အားျဖင့္ အလုပ္ေကြၽးျပဳၿပီးေနာက္ ႏြားကေလးသည္ ယခင္လို ႏုပ်ဳိသန္မာျခင္းမရွိေတာ့ဘဲ အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္လာ၏။ ႏြားအုိႀကီးျဖစ္လာ၏။ ထိုအခါ ]အိုမင္း မစြမ္း}ဟူေသာစကားအတိုင္း ]အိုရင္ မင္းမစြမ္းေတာ့ ဘူး}ဟုယူဆကာ လူသားတို႔သည္ ႏြားအိုႀကီးကို  ရသည့္ေစ်းျဖင့္ သားသတ္သမားတို႔ထံ ေရာင္းခ်ရန္ အတင္းအက်ပ္ႀကိဳး ျဖင့္ ဆြဲေခၚၾကေလ၏။ ေသျခင္း တရားႏွင့္ ေနာက္ဆုံးရင္ဆိုင္ရေတာ့မည္ကို သိေန ေသာ ႏြားအိုႀကီးသည္ ေၾကာက္ရြံ႕တုန္လႈပ္စြာ ႐ုန္း ကန္ေလ၏။ ထိုအခါ လူသားတို႔က ျပဳခဲ့ဖူးေသာ ႏြားအိုႀကီး၏ ေက်းဇူးတရားကို မေထာက္ထား မစာ နာ ႐ုိက္နွက္၍ အတင္းအဓမၼ ဆြဲေခၚၾကေလ၏။ႏြားအိုႀကီး၏ သုသာန္တစ သခ်ဳႋင္း၀ကား နာက်င္ ေၾကကြဲမႈ မ်က္ရည္မ်ားစြာျဖင့္ နိဂုံးကမၸတ္ အဆုံး သတ္ရေလေတာ့၏။
ဤမွ်ႏွင့္ မၿပီးေသး။ ႏြားအိုႀကီး၏အသားႏွင့္ ႏြားအိုႀကီး ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးထားေသာ ဆန္စပါး၊ ေကာက္ပဲသီးႏွံတို႔ျဖင့္ လူသားမိသားစုတို႔ကား ၿမိန္ရွက္ စြာႏွင့္ စားရက္၊ ေသာက္ရက္၊ ၿမိဳရက္ၾကပါ၏။ႏြား အိုႀကီး၏ ဘ၀ခႏၶာခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီးေသာ္လည္း က်န္ရစ္ ခဲ့ေသာ အ႐ုိး၊ အေရ၊ ဦးခ်ဳိစသည္တို႔ကို လူသား တို႔က အမ်ဳိးမ်ဳိး အသုံးျပဳကာ ေရာင္းခ်စားေသာက္ ခြင့္ပင္ ရရွိၾကပါေသး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏြားတို႔သည္ ေမြးဖြားသည္မွ ေသလြန္သည့္တိုင္ လူသားတို႔ကို အက်ဳိးျပဳ၍ လြန္စြာေက်းဇူးႀကီးမားလွေပ၏။ သို႔ပါ ေသာေၾကာင့္ လူသားတို႔သည္ ႏြားသားကို မစားသင့္၊ မစားအပ္ေပ။
ကြၽႏု္ပ္သည္ အထက္တြင္တင္ျပခဲ့ေသာ ႏြား ေမတၲာစာကို ႏြားကေလး၏ ေနရာမွေန၍ ခံစားေရးဖြဲ႕ ပါ၏။ ဤကဲ့သို႔ ႏြားေမတၱာစာကို ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ ႀကီးမားေသာ က႐ုဏာတရားျဖင့္ ေရးဖြဲ႕ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ထို႔ျပင္ေလာ ကနီတိက်မ္း ပကိဏၰက က႑ ဂါထာအမွတ္ (၁၄) တြင္ ႏြားတို႔သည္ လူသားတို႔အား အ၀တ္အထည္၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ အစားအေသာက္တို႔ကိုေပးပါေသာ ေၾကာင့္အမိçအဖတို႔ကဲ့သို႔ပင္ ႏြားမ်ားကို ျမတ္ႏိုးသင့္၊ ႐ုိေသသင့္ေၾကာင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္းပါရွိ၏။
ေဂါဏာဟိ သဗၺဂီဟိနံ၊
ေပါသကာ ေဘာဂဒါယကာ။
တသၼာဟိ မာတာပိတူ၀၊
မာနေယ သကၠေရယ် စ။
အနက္
ေဂါဏာ-ႏြားတို႔သည္၊ သဗၺဂီဟိနံ-ခပ္သိမ္း ေသာသူတို႔ကို၊ ဟိ ယသၼာ-အၾကင္ေၾကာင့္၊ ေပါသ ကာ-ေကြၽးေမြးတတ္ကုန္၏။ ေဘာဂဒါယကာ-စည္း စိမ္တို႔ကို ေပးတတ္ကုန္၏။ တသၼာ ဟိ တသၼာ ဧ၀ - ထိုေၾကာင့္သာလွ်င္၊ မာတာပိတူ၀-အမိçအဖ တို႔ကဲ့သို႔၊ ေတ-ထိုႏြားတို႔ကို မာနေယ-ျမတ္ႏိုးရာ၏။သကၠေရယ် စ-အ႐ုိအေသလည္း ျပဳရာ၏။
ထို႔အျပင္ ႏြားတို႔ကို မသတ္ျဖတ္ၾကဘဲ သူ႕ အလိုလို အသက္တမ္းကုန္ဆုံးၿပီဆိုမွသာ ေရေမွ်ာ ျခင္း၊ လင္းတငွက္တို႔ကို ေပးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္သင့္ ေၾကာင္းႏွင့္ ႏြားတို႔၏အသားကို စားသုံးပါက အမိç အဖတို႔၏အသားကိုသာ စားျခင္းမည္ေၾကာင္းကို ေလာကနီတိက်မ္း၊ ပကိဏၰက က႑၊ ဂါထာ အမွတ္ (၁၅)တြင္ ေအာက္ပါအတိုင္း ဆက္လက္ျပဆိုထား၏။
ေယ စ ခါဒနၲိ ေဂါမံသံ၊
မာတုမံသံ၀ ခါဒေယ။
မေတသု ေတသု ဂိဇၩာနံ၊
ဒေဒ ေသာေတစ ၀ါဟေယ။
အနက္
ေယ စ-အၾကင္သူတို႔သည္လည္း၊ ေဂါမံသံ- ႏြားတို႔၏ အသားကို၊ ခါဒႏၲိ-စားကုန္၏။ ေတ-ထိုသူတို႔သည္၊ မာတုမံသံ၀-အမိ၏ အသားကိုသာ လွ်င္။ ခါဒေယ-စားသည္မည္ကုန္၏။ ေတသု-ထိုႏြားတို႔သည္၊ မေတသု-ေသကုန္သည္ရွိေသာ္၊ ဂိဇၩာနံ-လင္းတတို႔အား၊ ဒေဒ-ေပးရာ၏။ ေသာေတ စ-ေရအလ်င္၌ေသာ္လည္း၊ ၀ါဟေယ-ေမွ်ာရာ၏။
]ႏြားတို႔အေပၚ ၾကင္နာႏုိင္ၾကပါေစ}
]ႏြားတို႔အေပၚ စာနာႏုိင္ၾကပါေစ}
အင္း၀ေခတ္ စာဆိုေတာ္
ရွင္မဟာရ႒သာရ၏ ဆုံးမစာအတိုင္း-]ကိုယ္ႏွင့္လည္း စာ၊ သတၱ၀ါကို၊ ၾကင္နာလွေစ၊ သူ႕အသက္ကို၊ ခ်စ္ပါေလ}ဟူ၍သာ ေျပာခ်င္ပါ ေတာ့၏။
ဗဟုသုတ အသိအလိမၼာတိုးပြားၾကပါေစ။

ေဇာ္လြင္ထြန္း

က်မ္းကိုး
(၁) ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဗုဓ္ နိႆယ ျပန္ဆိုေသာ ေလာကနီတိက်မ္း။
(၂) လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ႏြား ေမတၱာစာ။
(၃) ရွင္မဟာရ႒သာရ၏ ဆုံးမစာ။